Van buik naar hart naar hand
We zijn niet voor niets langs deze weg gegaan.
Op de leerweg van de Rode Draak, de oermoeder, leerden we voelen, voeden en thuiskomen in onszelf. De buik als bron van emotie en verbinding. De plek waar leven ontstaat en waar we, wanneer het in balans is, onze emoties vrij kunnen laten stromen zonder erin te verdwalen.
Op de huidige leerweg van de Witte Tovenaar, op dag 12 van de Rode Slang, maken we een volgende beweging.
Van voelen naar volgen.
Rode Slang nodigt ons uit om niet alleen naar ons hart te luisteren, maar naar ons hele lichaam. Naar de verbinding tussen hoofd, hart en buik.
Want wat als je hart niet het zachte, kwetsbare orgaan is dat je misschien altijd dacht dat het was, maar juist een krachtig kompas?
🌿 Je hoofd wil begrijpen en controle houden. En hoe meer het probeert te controleren, hoe verder het je soms bij jezelf vandaan brengt.
🌿 Je hart kent een ander soort weten. Geen gedachte en ook niet zomaar een emotie, maar een doorleefde innerlijke wijsheid.
🌿 Je buik en je lichaam spreken mee. Een spanning, een ontspanning, een rilling, een gevoel van ruimte of juist verkramping. Signalen die je iets kunnen vertellen over de richting die voor jou klopt.
🌿 Leven vanuit die verbinding betekent steeds minder leven vanuit wat er van je verwacht wordt en steeds meer uitdragen wie je werkelijk bent.
Maar voelen alleen is niet genoeg.
Wat je in je buik hebt gevoeld en in je hart en lichaam hebt herkend, wil uiteindelijk ook geleefd en gedaan worden.
Straks de leerweg van de Blauwe Hand.
Niet toevallig een hand.
De hand staat voor doen, aanraken, creëren en vormgeven. Voor de beweging van weten naar handelen.
Van buik naar hart naar hand.
Dus misschien is dit vandaag al de vraag:
Wat zou jij anders doen als je niet alleen zou voelen wat klopt, maar er ook werkelijk naar zou handelen?
Nog voordat de Hand er is.
